Feryad ile âhı çok
Firkatli nesnedir aşk
Yunus Emre
Hayat devinir:
hızlı
yavaş
ağır
hafif
telaşlı
sakin
mutlu
mutsuz
ümitli
ümitsiz
renkli
renksiz
ama hep büyük,
çok büyük.
Her şey yerli yerinde
dersin içinden.
kendi küçük dünyanda
büyük olanı için yapabileceğin bir şeyler vardıysa ve
ya yapmamışsam kaygısıyla dolu kalbin pır pır atarken
Bütünün parçası olduğunu bilirsin de
kelebek etkisi yaratmamak için
soluğunu tutarsın bazen de nerdeyse.
Soluksuz kalmak için bin tane sebep varken
bu gezegende
Soluk alabilmek için büyük bir sebebin olduğunu bildiğinden
sıkışıp kalırsın da dünyanın bitmeyen işlerinden;
her şey yerli yerinde mi?
diye sorarsın içinden
bu inancı pekiştirmek ister gibi tekrar tekrar;
yerli yerinde mi gerçekten?
Bir soru daha geçer aklından belli belirsiz
Yanıtı da en kuvvetle bildiğindir
kendini bildiğinin ölçüsüyle mütenasip;
Direnmek midir, teslimiyet midir ruha eziyet eden?
Yaşamak için bir nedeni olan kişi
Hemen her nasıla katlanır
der kafanın içinde Nietzsche
senin ona münasip gördüğün sesiyle.
Bilirim güzelim ömrüm öğretti
Yanıtlar sorularda gizildir.
Yanıtlar sorularda gizildir.
Hakikate yakın durmak
için için gülümsetir.
Ez cümle;
olan biten ne kadar sarsmışsa
o denli kül biriktirmişsindir ruhunda yana yana
ama işte hayat denen sevgilinin güzelliği
seni bu yüzden bu kadar aşkla bağlar kendine
tüm renkleri sakladığından içinde
en koyusundan, soğuğundan
en ışıklısına en sıcağına
her yeni sabahı armağan eder sana
sana düşen küllerin içinde kalmışsan da
dönüşmeye azmetmek yeniden yeniden
harlarsın içindeki ateşi bıkmadan
o çok büyük akışa hissettiğinden.
Çünkü:
"Hikmetli nesnedir aşk..."
Şubat 2013 Nurhayat UÇAR
