Çiçekçilerin önünden geçerken duyduğum
fulyaların bayıltıcı kokusu...
Erken işten çıkıp
hafta sonu da çalışmayacak olanların cuma akşamı coşkusu;
kendilerini sokağa atanların avare ve sarhoş olmaya teşne duygusu...
Gün karanlığına kavuşmadan bir süre önce renklerin o pırıltılı ve doygun hallerinin
yavaş yavaş yerini bıraktığı koyusu...
Ve dahi
devinen,
dönüşen,
tükenmeyen;
yaşamaya dair ne varsa işte onu
kalbinde hissetme huşusu...
İyidir.