Düşses

"Çiğli yaprakların gün doğumunda şarapları yudumlamak için devam... Bataklıkların sineklerini avlamamak için devam..."   Başka Bir Yer

Koltukta sırt üstü yatmış, başınızı koltuğun kenarından aşağıya doksan derecelik açı yapacak şekilde sarkıtmış halde dakikalarca durduğunuz, tavanı zemin yapıp yürüdüğünüz oldu mu hiç çocukken?... Benim oldu... Keşfetmekten sevinç duyduğum ve başka boyutlarda gezinti yapar gibi olduğum zamanlardı... Karşıma bir kapı çıktığında tavanla kapının pervazı arasındaki yüksekliği bir hamlede sıçrayıp geçerdim. Kurduğun düşler içinde karşılaşabileceğin engeller için, önce  bir sıçrama yapmak ve olan bitene doğallıkla tersinden bakmak  işten bile değildi  çocukken. Çocukluğunuza geri dönün arada, unuttuğunuz ne çok şeyi söyleyecek, öğretecek size yeniden...

Bu sabah...

Uyanıp öylece tavana diktiğimde gözümü aklıma geldi bu oyun ve birden kendimi yatağın ayak ucunda başımı geriye sarkıtmış halde buldum. Yürüdüm... Zeminden yukarı doğru uzayan lambaya dokunup etrafında şöyle bir döndüm. Sonra kapıya geldim ve çok daha kolayca sıçradım eşikten, çünkü boyum daha uzun. Kurduğun düşler içinde  seni tutan iç engeller var bu vakitlerde de biliyorum. Ama  yine  sıçramayla başlamak gerek önce. Sonra da hangi yoldan gideceğini seçmek... Alice'nin tavşanı sözü aldı tam burada "Nereye gideceğini bilmiyorsan, hangi yoldan gittiğinin hiçbir önemi yok." dedi bilgece.  Düş sokaklarında içsesler duyuluyor dedim her halde...
Cevapladım; "Elbette!" ...

Sonra  bir heves karıştım güne ... Bir yandan  sesime ciddi bir ton verip söyleniyordum kendime; "Düşleri gerçek yapmanın,  yüreğinde tutuşturduğun ve kendine borçlu olduğun şeyden başka bir şey olmadığını  hatırla!" diye....