Yaşıyorum...

Yürüyorum cadde boyunca; 

insan sesleri uğul uğul... 

Kafelerden sızan müziklerin rastladığım notaları birleşiyor 
kesik kesik... 

Yepyeni bir şarkı oluşturuyor tek benim duyduğum, 
tek bu dakikalara ait... 

"neyse işte... "si kalıyor zihnimde birinin bu arada; 

tam yanımdan yürüyüp giderken ben de yürüyorken, 

Birinin " evet var var"ı kalıyor havada asılı... 

Bir diğeri "o başka mesele.." diyor geçip giderken yanımdan, yanındakine.

"Bir daha ne bu notalar, ne bu sözler başka bir anda yan yana gelecekler biliyorum" 

diyorum kendi kendime... 

Derin bir nefes alıyorum... 

Yaşıyorum şu an ben... 

Farkındayım... 

Geçip gitmiyorum çok şükür hızlıca zamanlardan... 

Yaşıyorum... Yaşıyorum...