Sordum, yine bilemedim;
"Yaşanılan yıllar kırklarına denk düşmeye başlayınca, bu 'O' demek fena halde zorlaşıyor mu?" diye kendime... Farketmek yaşanmışlıkların tedbiriyle hayli zaman alıyor tamam... Ama edinimlerim; tam da bu noktada ne işe yarıyor?... Ürkmelerin karanlığıyla seçemiyor muyum; düş mü gerçek mi?... Sahi nedir bu zihnimin tıkır tıkır işleyiş hali...
Baktım, yine göremedim;
Kırıla üzüle, düşe kalka, ağlaya yanıla hayata dair olan biteni... Şöyle geriye çekilip izlediğimde yaşamaları; gözümü kısıp eserini uzaktan izleyen sanatçı edasıyla, netleşmiyor mu ışığın açık-koyu halleri?...
Unuttum, yine öğrenemedim;
Kendimi korumalı mıyım yoksa tamamlanma peşine mi düşmeliyim sezgilerimle?... Ruhumun başına buyruk yakıcılığını, hoşgörü denizi tavrımla mı serinleteyim?... Ya da şöyle bir durdurup kendimi ateşe atmaları, geride durmayı mı seçeyim?...
Kendimi korumalı mıyım yoksa tamamlanma peşine mi düşmeliyim sezgilerimle?... Ruhumun başına buyruk yakıcılığını, hoşgörü denizi tavrımla mı serinleteyim?... Ya da şöyle bir durdurup kendimi ateşe atmaları, geride durmayı mı seçeyim?...
Farkettim, yine sevinemedim;
Selâmlamaktan vazgeçmeyeyim yine hayatı, cevabını almasam da hiç gocunmadan tekrar tekrar... Ey hayat! gözümü ışığına büründürürsün de gözlerim mi kamaşır netlik algılayamam bi türlü?... Nedir bu durum?
Selâmlamaktan vazgeçmeyeyim yine hayatı, cevabını almasam da hiç gocunmadan tekrar tekrar... Ey hayat! gözümü ışığına büründürürsün de gözlerim mi kamaşır netlik algılayamam bi türlü?... Nedir bu durum?
Okudum, yine çözemedim;
"Çoğalmak neyse ne azalmak zor"mu?
*Attila İlhan'ın "Elimden Gelen Bu" şiirinden bir dize...
"Seni Seviyorum" demeden geçen her bir gün "kayıp"mış; hep buna inandım. Boş yere akmış her bir damla kan gibi... Güneşi görmeden geçmiş koca bir gün gibi... Azalmak işte; öyle birşey sanki... Boş ta olsa bir duvara, kuru da olsa bir çiçeğe, uzak ta olsa bir dosta, yabancı da olsa yol ortasındaki çiçekçiğe; "seni seviyorum" diyebilmeli insan... Hissediyorsa eğer,içinde hiç kalmamalı; selâmlamalı hep hayatı :)
YanıtlaSilSerdar'cım,sevgiyi bilinç düzeyinde yaşayan ve yaşamalarına hiç sakınmadan katan insan...Benim de "elimden gelen bu..." sevmek...gerisi laf-ı güzaf... :)
YanıtlaSilYaşamı, sanatla içiçe; sanatı, yaşamın bir parçası gibi yaşayan ender insanlardan birisin... Sevmekten çok fazlası yani; elinden gelen... Ne mutlu!
YanıtlaSil