Bu akşam 19:20 Kadıköy vapurunda önce mükellef bir arabesk dinletisine maruz kaldım.
Arka sırada oturan kasketli Bey Amca telefonuna yüklediği Arabesk müziğin pirlerinden bir acılı sesi, evinde, odasında kendi başınaymışcasına dinliyor. Kimse de farkında değil; herkes nasıl da kendi dünyasının hayhuyunda... Nasıl da öteki sağırı olmuşuz...
İnanamadım önce. Az biraz öfke dalgası da geçmedi değil içimden... Sonra bir kaç cümle kurdum yine içimden; "beyefendi lütfen şu sesi kısar mısınız?" yok; "kapatır mısınız?"... "bey amca" mı desem?... Bildiğin kopmuş dünyadan, sanki o da farkında; kimse bu sesi duymuyor ondan başka... Benden ise haberi yok.
İçimden kurduğum cümlelerin sesli versiyonunu düşledim; adamcağızı bir yanıyla tat aldığı hüzün hülyalarından sarsarak uyandırmaya hakkım var mıydı?... Nasıl bakardı bana? Uykudan uyanmış gibi mi? "Sen de ne diyorsun?" gibi mi?... En fenası, ya sessizce sesi kapatırsa, sonrasında huzur var mı bana?...
Kalbim yumuşamıştı bile. Hem yaşıyla başıyla, kasketiyle müsemma gurbetlik duruşuyla ne haddim var ona had bildirmeye!... Bir anda neredeyse "özür dilerim" diyecektim...
Kalktım yerimden "rahatsız oluyorsan git vapurun diğer ucuna!" diye kendimi bir güzel paylamadan önce şarkının tek anlayabildiğim sözcüğünü bir kenara not ettim, sonra araştırayım bakayım ne diyormuş da adamcağıza böyle boşlukta kapladığı yeri unutturuyormuş diye...
"Bileydim...Bileydim"*
"Bileydim...Bileydim"*
Vapurun diğer ucuna doğru yürüdüm, oturacak yer olmadığından yürümeye devam ettim,
derken yeniden bir müzik sesi!
Sese doğru ilerledim; canlıydı...
İki genç, biri kız biri erkek; biri gitar çalıyor diğeri keman... En sevdiğim grubun en sevdiğim şarkılarından birini çalıyorlar.**
Keyfiyetle değil keyifle, saygılı bir ciddiyetle... Yeteneklerini öğrenciliklerine katkıya dönüştürmek için.
Kulağıma ve kalbime ne de iyi geldi günün bu yorgun saatinde...
Keyfiyetle değil keyifle, saygılı bir ciddiyetle... Yeteneklerini öğrenciliklerine katkıya dönüştürmek için.
Kulağıma ve kalbime ne de iyi geldi günün bu yorgun saatinde...
Ah Bey Amca,
sen dinlemeseydin acılı şarkını
ben de dinleyemeyecektim canlı versiyonuyla sevdiğim şarkıyı.
sen dinlemeseydin acılı şarkını
ben de dinleyemeyecektim canlı versiyonuyla sevdiğim şarkıyı.
Bilmeliydim... bilmeliydim;
Şu hayatta olan biten her ne ise,
her şeyiyle yerliyerinde...
her şeyiyle yerliyerinde...
Hayatın içinde, yaşanan gerçekleri o kadar güzel anlatıyorsunuzki, yaşayıpta umursamadıgımız olayları güzel ve heyecanlı bir masal gibi okuyoruz.
YanıtlaSilGönlü güzel ,sözü özel ,kişiliginizi kutluyorum
Bu yorum yazar tarafından silindi.
Sil