Ey hayat! Başımın üstünde yerin var...

İnsan kendine lâyık gördüğü biçimde yaşıyor.

Mutsuzsanız; ya atalet içindesinizdir, ya mutlu olma cesaretiniz yoktur ya da sevdiğiniz hâl, içinde bulunduğunuz hâldir.

Hayat bir armağan evet ve bu armağanın bir de gümüş tepside sunulmasını beklememek farkındalıkla mümkün.

Tepsini kendin seç; ister gümüş, ister altın, ister değerli taşlarla bezenmiş olsun. Ama sen seç ve onu kıymetine hürmetle başının üstünde tut; sevdiklerin de bu tepside olan ne varsa paylaşmak için yanında olsun...

Daha ne olsun?...