11 Nisan 2012 Çarşamba

DOLU DOLU YAŞAMAK

Yollar dolusu insanlar.
Yürümeler dolusu yetişmeler.
Bir iskele dolusu sabırsız bekleyiş,
Adımlar dolusu telaşlı harekete geçiş.
Bir vapur dolusu hikaye.
Denizler dolusu yalnızlık.
Bakışları dolusu  hüzün taşıyan kadınlar,
Omuzları dolusu yük taşıyan adamlar.
Çekip çeviren hanımlar;
Çekip giden beyler.
Dar hayatlar içinde yaşayan geniş ufuklar;
Dara düşen yürekler dolusu uçsuz bucaksız düşler.
Canına yeten ilişkiler dolusu yan yana çiftler;
verilmiş sözler dolusu yanan yürekler.
Seslenişleri dolusu yardım dileyen insanlar;
Anlatışları dolusu masallar veya öyküler.
Çizgiler dolusu yüzlerin sahipleri,
Kırışıklıklar dolusu ellerin sahibeleri.
Gençlik dolusu gülüşmeler,
Geçmiş yıllar dolusu dalgın zihinler.
Dokuz köy dolusu kovulmuşlar,
Bir köy var uzakta deyip avunmuşlar.
Yollar, iskeleler, vapurlar, denizler,
kadınlar, erkekler, hikayeler,
çocuklar, hayatlar, yolculuklar...
dolusu yorgun kalbim.

Nihayet kıyı.
Kadıköy dolusu bir küçücük ben.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder