Çiçekçilerin önünden geçerken duyduğum
fulyaların bayıltıcı kokusu...
Erken işten çıkıp Cumartesi çalışmayacak olanların
kendini sokağa atmış avare ve içlerinde;
kendimden bildiğim
bir kadeh şarabın verdiği dalga dalga iyi hissettiren
o sarhoş olmaya teşne Cuma akşamı coşkusu...
Gün karanlığına kavuşmadan bir süre önce
Renklerin o pırıltılı ve doygun hallerinin
yavaş yavaş yerini bıraktığı koyusu
ve fakat gizil ışıklarının da ruha geçen duygusu...
Ve dahi devinen, dönüşen, tükenmeyen;
yaşamaya dair ne varsa işte onu
kalbinde hissetme huşusu...
İyidir!
İyidir!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder