Bu can yakıcı kendini anlatabilme çabası mıdır içimizdeki?
Uzaklaşsan bildiklerinden ya da bilmediklerinden;
bir nokta kadar sadece.
Gözünün dokunuşunun milyonda biri bir nokta kadar bir umut var desen
ve derken de inansan ki var evet!
Sonra bir baksan ki bir küçük umutsuzluk
da varmış; bir nokta kadar olsa da karşılasa seni gözünün
kıyısında...
Şimdi bu iki nokta arası doğru mudur?Yoksa bu iki nokta arası
yanlış mıdır?
Yoksa dünyada bundan daha doğru bir şey yok mudur?...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder