Temmuz geleli beş gün olmuş, fark etmemişim.
Haziran'da kaldığından değil kalbim, düşüncenin yollarında olduğumdan yine pek kararlı pek hızlı adımlı pek telaşlı.
Kalbimden bakmaları da ihmal etmiyorum hayata;
zorluklarına rağmen bilsin ki kalbimde sevgiye yer açmışlığım tükenmeyecektir.
Yeniye dönmek yüzünü,
yıkıntılardan aldığın yaraların iyileştiğini görmek
ve şöyle bir geçmek karşısına hayatın
ve şöyle bir geçmek karşısına hayatın
ve gözünün içine içine bakmak;
bu yolculuğa çıkarken en çok bavuluma doldurduklarım bunlar.
bu yolculuğa çıkarken en çok bavuluma doldurduklarım bunlar.
Egolarından arınma savaşının bir başka cephesinde olmak
ve ruhuna yayılan ışıkla
bu vadiyi de aşabileceğine inanmak.
İnanmak her şeydir.
İnanmak her şeydir.
İnsanlara dair o hiç tükenmeyen umudunun aşınmış kısımlarını parlatmak,
ilk günkü gibi yapmak.
Ve yepyeni olmak düpedüz...
İyidir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder