MAVİ PONPONLU ŞİİR

Mavi ponponlu terliğim vardı çocukken benim.
Peki şimdi sen nerdesin?
Annemin dolabında duruyordun,
Orda güvenlice saklanıyordun;
Benimle oyun mu oynuyordun?...

Ama aldım bir gün seni ordan 
Gizlice, utanarak...
Neden seni giyemiyordum
Gözlerimle bu soruyu sorarak...


Biraz büyük mü gelmiştin?
Ondan mı gizlenmiştin?...
Oysa ben seni giymesem de sevebilirdim.



Mavi terliğim şimdi nereye gittin?
Ponponların vardı senin
En sevdiğim renkteydin.
Minik mavi tavşan gibiydin...


Bir o günü hatırlarım,
Bilmiyorum öncesini, 
sonrasını...


Sanki bir an düşümde gördüm
Sonra bir daha yoktun...
Çocukluğumun gizinde kayboldun.
Bir rüya mı gördüm yoksa
Yok muydun?...
Bildim seni ben;
Öyküler diyarının
Düşlere açılan kapısından sızan
Bir çift mavi ponpondun


Seni hatırladığımda kapıdan girip
Unuttuğumda çıkıp gidiyorsun...


Ama ben hiç unutmak istemiyorum.



Nurhayat Uçar
31 Ekim 1992