Kendimi
bildim bileli duygu silsilesi yaşarım Kasım'larda...
En çok da
10'unda...
Bugün babamın doğum günü.
Büyük sevdamın, hayranlığımın...
Onun kahverengi sevgi menevişlerinin kıpırdadığı ışık ışık gözlerine
denk
başka gözlerle karşılaşmadım ömrümce,
Onun o sımsıcak güçlüce tutan
güzel elleri gibi
bir çift el daha görmedim sevdiğimce...
Her düşüşümde
elimden tutup hayatın içine çekenim,
akıl hocam,
sevmeyi öğretenim koşulsuzca...
Sesini duymadığım,
yüzünü görmediğim
her geçmiş günü beyhude hissettiğim...
Sevdiceğim, caniçim, kalbimin
güvenli ocağı...
Benzemekten gurur duyduğum her onun gibi baktığımı
farkettiğimde yaşadıklarıma...
Hayatın yükü canımı sıktığında,
sarıldığım cümlelerine telefonun ucunda;
dikkat kesilip dinlerken onu,
bir yandan "doğru söylüyorsun... doğru söylüyorsun..." diye
mırıldandığım biteviye;
ardından gülüp
"e hep de doğru mu söylüyorum,
yoksa beni kırmamak için mi böyle söylüyorsun... "diyenim...
İyi ki doğmuşsun!...
İyi ki doğmuşsun!...
İyi ki babamsın Babam!..
Nice nice nice Kasım'larda
hep
umutlu mutlu yaşamalarda olalım hep birlikte.
Allahım nice yıllarda
birlikte kutlamayı nasip etsin yeni yaşımızı seninle...
Seni seviyorum
Akrep'imburçdaşım!
Sana lâyık olmak hep tek dileğim geri kalan
ömrümde...
10.11. 2013

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder