12 Kasım 2013 Salı

İyi ki doğmuşsun Babam!...






Kendimi bildim bileli duygu silsilesi yaşarım Kasım'larda... 
En çok da 10'unda... 
Bugün babamın doğum günü. 
Büyük sevdamın, hayranlığımın... 
Onun kahverengi sevgi menevişlerinin kıpırdadığı ışık ışık gözlerine denk 
başka gözlerle karşılaşmadım ömrümce, 
Onun o sımsıcak güçlüce tutan güzel elleri gibi 
bir çift el daha görmedim sevdiğimce... 
Her düşüşümde elimden tutup hayatın içine çekenim,
 akıl hocam, sevmeyi öğretenim koşulsuzca... 
Sesini duymadığım, 
yüzünü görmediğim her geçmiş günü beyhude hissettiğim... 
Sevdiceğim, caniçim, kalbimin güvenli ocağı... 
Benzemekten gurur duyduğum her onun gibi baktığımı farkettiğimde yaşadıklarıma... 
Hayatın yükü canımı sıktığında, 
sarıldığım cümlelerine telefonun ucunda; 
dikkat kesilip dinlerken onu, 
 bir yandan "doğru söylüyorsun... doğru söylüyorsun..." diye mırıldandığım biteviye; 
ardından gülüp 
"e hep de doğru mu söylüyorum, yoksa beni kırmamak için mi böyle söylüyorsun... "diyenim...
İyi ki doğmuşsun!... 
İyi ki babamsın Babam!.. 
Nice nice nice Kasım'larda 
hep umutlu mutlu yaşamalarda olalım hep birlikte. 
Allahım nice yıllarda 
 birlikte kutlamayı nasip etsin yeni yaşımızı seninle... 
Seni seviyorum Akrep'imburçdaşım!
Sana lâyık olmak hep tek dileğim geri kalan ömrümde... 

10.11. 2013

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder