ben, kendim, hayatım, şiirim...

 

 

Kendim için şiirler okuyorum;
tek kendim için, kendime...
Kalmadı bir yerlerde anısı olan dizeler,
sesi soluğu kesilmiş sevdalardan belleğimde...

Ne gidenler ardından şiirler düşürüyorum,
ne kalmasını isteyeceğim birine dair keşkeli dizeler biriktirdim kalbimde...
Ne şımarıkça bir gidiş yaşatıp
acıdan yapılmış sözcükler bıraktım yerime,
ne kalmamı isteyenin buruk şiirler yazdırdım kalbine...

Yaşamışlıklarımdan memnuniyetimin dingin ve olgun tadını
hiçbir şeye değişmem.
Bu lezzet, içinde barındırır bin tane tadı
tatlı, acı, soğuk, sıcak, baharatlı
ki işte ben ona hayatım derim kısaca...
Hayatımı anlatan şiirler yazıyorum,
tek hayatım için, hayatıma...
 

Biliyorum; hayatı olmayanın
Şiiri de olmaz...